one alluring convention

I just came from attending the MAFBEX Convention in World Trade Center, the biggest and most comprehensive food show in the country. Here, top food and beverage companies were given chance to promote their products and their business as well.

I thought it’s gonna be a no-fun-no-excitement convention but to my surprise, ang daming PWEDE! Hehehe. In contrast to my expectations, there’s a good number of handsome guys pa pala na may interes sa mga ganitong conventions. Ohlala… lumikot, gumala at nagpiyesta ang mata ko.

Though it’s a food show, nabusog ako not because of the convention itself but mainly because of cuties and hotties present in the venue.

kakatihan

Hindi ko maikakaila na minsan nagiging makati din ako. I’m trying to be an honest and loyal partner pero minsan pumapalya ako simply because of certain unexpected occurrences.

May 25. Dumating ka dito sa Manila pero wala akong kaalam-alam. I still remember the days na nagtetext tayo, you’re asking for some financial help para may pampamasahe ka mahabol lang ang girlfriend mo dito before she totally leaves towards Singapore. Nag-offer ako ng assistance and I promised to help you out pero sa isang kundisyon- na you’ll spend one titillating night with me. You definitely agree just to be here asap. And I was surprise na nandito ka na pala even without my support. Ganun ka ka-desperate and ka-eager para makahanp ng diskarte dun para sundan lang ang gf mo. I admire you for that, how you really love that woman.

Nung una pa lang naman kita makita, I know I have this hidden admiration over you but I kept this in my heart. Pinaniwala ko sarili ko na hindi ka naman dapat hangaan, you’re just an ordinary person anyway. But then when you left Manila that time, I felt like I’m missing you a lot. I keep on playing the song Later by Fra Lippo Lippi since then. Inisip ko nun na baka hindi ka na nga talaga bumisita pa uli dito, gaya ng sabi mo.

At hindi ko alam kung dapat pa ba akong matuwa ngayong nandito ka na lalo pa nung malaman ko na yung gf mo eh iniwan ka na dahil nakahanap na ng kapalit mo- gagong babae yan pagkatapos mo habulin all the way from Cagayan de Oro eh mangangaliwa. We already had a night-out with some of our friends and here I am again, planning kung pano ka masisibak. But I told myself to do it slowly yet steady- para surebol kasi napagplanuhan nga.

I am not that 100% sure to pursue it pero shit ka! Pag nakikita kita nakukumpleto mga plano ko… Tae, ano bang kasiguraduhan ang makukuha ko na kapag nasibak na kita eh di na ako uulit pa, ako’y tao lang na nadadarang at natutukso…uli.

Haay can somebody hit me in the head para magising na ako.

Know thyself

Recently, I found a blogsite which I could consider my haven whenever I opt to shy myself away from a tedious work. Corporate Closet, in a way, has facilitated me to see life in different perspectives (at hindi niya ito alam).

For couple of months, I’ve been consistent in reading all his blogs from the day he started it up to his new entry today. I am particular to every story he shares with the readers and it is quite engaging to see lots of readers who react on each entries.

Yes, I am now considering myself an avid fan not only of his write-ups but further to his personality projected right in the course of just sharing his experiences. Consequently, his entries also pave way to know myself better.

Easily, I was able to recognize kung bakit hindi sa babae natuon ang attention at libog ko and mind you there is no point of regret. Not to mention all but mainly my family, friends and personal choices influenced me a lot.

I grew up in a “women-dominated family” and I must admit my mother, my aunts and my cousins contributed a lot sa pagiging soft-hearted and fragile ko instead of that usual “macho image”. I couldn’t blame them, nagging mayos naman ang pagpapalaki nila sa akin so why question the kind of family I grew up with. I should be thankful with them, dahil sa kanila I’ve learned to encompass an immense respect for all the women.

Another factor I should consider: the type of relationship my father and I had during my childhood years. It was really a melancholic part of my life. I am used to bruises and imprisonment, have been to long periods of crying and attempts of rebellions but still never heard myself speak up just to defend my wrecked emotions. Father, you cannot blame me. I kept all of those trashy memories but don’t worry I am still working it out. Yes, we are now entirely different compared to yesterday’s picture. We both learned to exchange smiles, to discuss certain things and to hang-up in several drinking sprees but you should be reminded that I once felt worthless and that would never leave my memory. Still, I want to be a good son to you and so I am now on the process of just making the best effort to cover up my yesterday’s worthlessness.

What is important now is the fact that I know myself very well more than my family and my friends do. Ei CC, thanks anyway.

2nd day

It was my 2nd day at my new work and it was really a disaster. I came late at the office dahil sa pesteng problema sa traffic malas talaga kasi Friday dahil dumoble ang volume ng mga sasakyan na nasa kalsada. Dahil jan, my boss got irritated. Of course iba magiging dating sa kanya coz it is only my 2nd day and yet nakakitaan na ako ng lateness.

Everything follows, mukhang trip ata ako today and so “bengga- boy” ang naging papel ko ngayon. Malay ko ba naman na ganun siya ka strict when it comes to work. Ako ’tong si gago ang kulit super text at di nakuha kung bakit ako tinanung kung tapos na daw yung mga clients na dapat kong tawagan. Pangalawang bengga, nanlabsa ako sa sinabi niya habang nagetetxt ako. Parang tae na di na mapigilan ng puwet.

Boss: Is it important? Is it an emergency? (galit ha!)

Nyeta bawal pala magtext pag office hours kundi dapat pag break lang. Hayaan “nayari ka” tuloy ako. Nagpanggap na lang ako na important dahil kapatid ko katext ko. Salamat sis, ikaw napili kong ipangharang sa napipintong kahihiyan. Kung nabulunan ka man nung mga panahon nay un o nakagat mo dila mo, ayos lang yan. Hahahaha

Pangalawang bagay, pinagkatuwaan ako ng mga pokpokitang babae dito habang naglulunch ako sa pantry.

Pokpokita 1: Alam mo uso yung kulay ng skin mo ngayon, obvious na summer (tawanan)

Kinginamez ninyong lahat akala mo kung sino kayong magaganda, may araw din kayo. Makakasundo niyo din ako, di niyo pa nakikilala kung gano kagago at gano kabastardo ang tinirada niyo. Wait lang at malalaman ninyo kung gaano katabil ang dila ko. Heheheh

Don’t wori di ko naman tinuturing ang mga bagay na ito as dissatisfaction. Yun nga lang hindi ko maiwasang ikumpara ang trabaho ko noon sa trabaho ko ngayon. Maraming pagkakaiba oo pero andito na tayo eh. Hamon? Panibagong pakikisama at panibagong pakikibaka.

Liham para kay Ka Freddie

Bilang na ang mga araw ko sa kompanyang unang nagturo sa akin kung paano maging madiskarte. Di ko maikakaila na tuluyan nang nagsisimulang manuot sa aking isip na sa paglisan ko, maraming bagay din akong pilit na lilingunin.

Pero sa kabila ng nalalabing araw ko dito, hindi ko mawari kung bakit ako nagsasakripisyo ng malaki. Hindi na dapat ganito ang nararamdaman ko ngayon, dapat nga sana “take your time na lang ako” o kung hindi man eh “chillax” nalang ako. Kaso hindi ganun, napalitan yan ng inis, tampo at pagtataka na sa kabila ng mga pangyayaring ito heto ako’t nanatiling walang bayag at tikom- sobra sobrang pagtitiyaga at pagtitiis kahit sa mga huling araw. Haist!

Para sa’yo ka Freddie:

Mukhang pinagplanuhan mo ito, hindi naging maganda ang rehistro ng pagkatao mo sa kin. Mukha ring marami ka pang dapat pagpahalagahan. Ang trabaho ay hindi katulad ng isang klase na kapag boring ka na ay lilisanin mo para mag-cut o aabsenan mo.

Pumapasok ngayon dito ang usapang responsibilidad at pagiging prospeyonal. Ang isang tao na alam ang totoong kahulugan ng salitang responsibility at professionalism ay hindi tatakbuhan ang lahat ng mga naging problema. Pilit ko na pinapaalala sayo na may responsibilidad ka at sinabi mo na alam mo ang mga iyon pero heto ka’t naging karas-karas sa desisyon mo.

Kung anuman ang rason mo na tanging ikaw at ikaw lang ang nakakaalam, mabuti pang itago mo na lang yan… yan ang naging mitsa ng “inis” at “suya” ko sa’yo
Salamat kasi hindi man ang kompanya, pero ikaw ang sumulit sa natitirang 10 araw ko dito.
Gamit na gamit ang powers ko at drained na ang lahat ng ito.

Goodluck sa’yo.


Ngayon atat ako na makaalis na dito pero magmimistulang mantsa na mananatili sa aking damit ang lahat ng mga pangyayaring nagdaan sa mga nakalipas na araw.

Lilipad ako ng buong tulin patungo sa bago kong pugad.

unfaithful ang mga babae

Scenario: Kaninang madaling araw.

Pumara ng taxi para maihatid ako pauwi. Sakto “damatans” ang drayber, mas mabuti ng piliin ang mga matatandang driver... hindi marunong manggulang at maingat sa pagmamaneho. Ayos si manong, chikador. Tamang-tama lang para hindi ko makatulugan ang biyahe…

Naunang pagusapan ang pulitika, kahit na dumudugo na ang tenga ko tungkol diyan (dahil sa araw-araw na ginawa ko parte yan ng trabaho ko) nagrereact pa din ako sa mga sinasabi niya. Masabi lang na nakikinig ako hehehehe.

Naawa din ako kay manong nung sabihin niya na minalas siya nung oras na yun dahil nakotongan pa siya. Yung kinita niyang P340 sa tatlong biyahe ay nalimas lahat ng mga taranggagong pulis na walang ginawa kundi manlamang ng mga tao. Masakit pa nito, mahihirap na tao ang mas madalas na nalalamangan.

Pero natawa na lang ako sa mga susunod na pag-uusap:

Manong: Sa call center ka din brod?

Mokong: Ay hindi ho.

Manong: Ano trabaho mo?

Mokong: Diyan lang, sa dyaryo.

Manong: Ahh…. Pero siguro naman single ka pa?

Mokong: Oo naman ho.

Manong: Naku brod, huwag ka muna mag-aasawa ha. Sa totoo lang, mahirap makahanap ng tunay na babae ngayon, karamihan ng mga babae manloloko… kaya ok yan na single ka pa.

Mokong: (Tigalgal)

Hindi ko alam ang sasabihin ko. Hindi ba niya alam na hindi babae ang hanap ko, na sa pulutong ng mga tao na makikita ko sa daan wala akong pakialam sa magagandang mukha at seksing katawan ng babae na nadadaanan at nakakasalubong ko. Hehehe Kapwa ko ang tanging makakapuno ng mga pantasya sa isip ko, ang makakapagpataas ng libido sa katawan ko at ang makakapagpaiyak sa mutaing mata ko.

Gusto ko sana siyang salungatin, na ang lalaki ang mas maloko. Lalo sa ganitong uri ng relasyon, walang kasiguraduhan… pag nangati ka, nagalit, nabuwisit, nawalan ng communication ang partner mo, nagsawa, napagod, nasakal lahat yan makakagawa ka ng panloloko. Minsan nga mas bumibilib pa ako sa mga babae dahil kaya nilang maging loyal up to their very last breath kahit sa kabila ng mga kagaguhan ng mga lalaki. Hehehe.

Pero nasa tao naman kasi talaga ang isyu na yan. Kung wala kang kontrol at hindi mo alam ang halaga ng word na “commitment”, talbos ka kahit opposite o same sex pa yang partner mo!

NFBM-Net launched vs revival of BNPP

Veterans and Government officials gathered in Provincial Capitol in Pampanga for the launching of Nuclear-Free Bataan Movement Network (NFBM-Net) against the revival of the Bataan Nuclear Power Plant, Thursday afternoon.

The forum spearheaded by Nuclear-Free Bataan Movement militant group was also attended by individuals, academe, religious sectors and organizations that strongly signify their opposition against Bataan Nuclear Power Plant. NFBM-Net is not only localized in Bataan but in the entire Region III as the immediate affected area once the power plant re-opens.

Pampanga Gov. Ed Panlilio and San Fernando City Mayor Oca Rodriguez were the key speakers in the said forum along with Monsignor Tony Dumaoal, Chairman of NFBM- Central Luzon Chapter. All of them committed for the continuous building of networks in provinces of Pampanga and Zambales.

Nuclear-Free Bataan Movement Secretary General Francisco Honra said in a phone interview that the launching of the network aims to strengthen the information dissemination campaign against the risks of re-opening the BNPP in health and economic aspects primarily.

Honra also added that hopefully through the network, they may be able to push through in lobbying the congressmen as 184 of them are in favor for the revival of the plant.

BNPP is subject for further study to confirm how defective the facility is but Department of Energy and National Power Corporation (NAPOCOR) are both willing to operate the plant.